I nagle odezwały się
muszle, bębny, bębenki,
kotły i piszczałki,
a głos ich był donośny.
Gdy EGO wytworzy materialną wibrację, budząc na nowo myśl o świadomości ciała i pobudzając niespokojny oddech, zmysły również zaczynają wysyłać różne rozpraszające dźwięki wibracyjne, aby zakłócić medytację wielbiciela.
Śri Paramahansa Jogananda
Nie jest to niemożliwe, zdarza się, że usłyszawszy duchowe wskazanie, usiadłszy do trzeciej w życiu medytacji, czy pierwszy raz acz dogłębnie pytając się „Kim Jestem?” zostanie rozpoznana natura iluzji ego. Iluzja identyfikacji z ciałem, umysłem. Niemniej jednak typowy jest proces stopniowy. Gdzie duchowość krok po kroku wpływa w życie, demontuje stare nawyki, ustanawia nowe, korzystniejsze. A te pozwalają na rozbudzenie wyższej inteligencji co daje szanse na duchowy wgląd w naturę rzeczywistości.
Zanim to jednak nastąpi, w codziennych wyzwaniach, przez długi czas słuchać głównie werble i rogi armii zmysłowych pragnień, mentalnych pragnień odpowiadające na wibrację ego. Medytacja bywa zmaganiem się z niewygodą cielesną lub psychiczną. Z czasem. Z obowiązkami „na zewnątrz”.
Droga do wyższej duchowej świadomości prowadzi przez świat wewnętrzny. I ten świat wewnętrzny stopniowo się ujawnia, a ego rozgrywa to tak by bardziej zajmowało nas to co odpowiada tym wewnętrznym poruszeniom ale w świecie zewnętrznym. I na zewnętrzny sposób. Tak by nasza uwaga była w niższej świadomości zmysłowej. Naszą rolą jest znaleźć znaczenie słów „jak wewnątrz, tak i na zewnątrz” odkrywając głębsze źródłowe przyczyny zewnętrznych zjawisk w sobie.
Studiowanie duchowych nauk. Kontemplacja. Konsekwencja w praktyce. Przyjmowanie wskazań i wyrzeczeń. Towarzystwo duchowych istot. Wszystko to wspomaga proces wewnętrznej przebudowy i bardzo mu sprzyja. Typowo nie jest to łatwy proces. Nie jest to coś od pstryknięcia palcem lecz konsekwentnie realizowany proces, wymagający uwagi, szczerości i wytrwałości.
W praktyce medytacji, owocem tych starań jest wewnętrznie nieporuszenie, wobec wibracji zmysłów, pragnień czy wreszcie ego.
Cichną wtedy nawoływania wojowników Bhiszmy (ego) i natura iluzji może być rozpoznana bezpośrednio.
