i wielu innych bohaterów
gotowych oddać życie w mej sprawie,
zbrojnych różnorodnym orężem,
zahartowanych w boju.
„Asmita (egoizm) jest zatem świadomością, w której widzący (dusza lub jej pseudonatura, ego) oraz jego zdolności rozróżniające są obecne tak, jakby były niepodzielnie jednym i tym samym.”
Śri Paramahansa Jogananda
Świadomość człowieka śniącego zwykły sen, staje się wszystkim tym czym jest sen. Istotami, stworzeniami, rzeczami, krajobrazami, zdarzeniami. Śniący człowiek, jakby udziela tymczasowo swego istnienia temu wszystkiemu. Postaci ludzkie w śnie otrzymują również dar ego śniącego, jego egoizmu i go odgrywają we śnie. Tak jedna świadomość śniącego, niczym jeden duch, rozdziela się na te wszystkie role i zachowania. Co noc śniący śni różne sny, choć grają w nich te same energie. W różnych przebraniach. Stąd jakby skrywają się pod tą różnorodnością. I pryskają wraz z porankiem w niebyt.
Tak samo na jawie, z pokładów pewniej niezróżnicowanej masy samskar, ego potrafi prowokować sytuacje do ich ujawniania się, w przeróżny sposób, pozornie zawsze inny, ale prowadzący do tego samego. Np. ktoś uzależniony od podjadania słodyczy, codziennie będzie miał różne myśli uzasadniające prawo do dodatkowej porcji. To przez stresującego szefa. Zasługuje zatem na słodycze. To przez partnera i jego oczekiwania. Znów zasługuje. A to jako nagroda. Mam prawo. A to coś nowego w cukierni. Trzeba spróbować. To jest ciągle to samo ale inaczej. Podobnie jak we śnie.
Dlatego choć na drodze samopoznania jest wiele potężnych iluzji to ego jest tym najmocniejszym iluzjonistą. Bo jest we wszystkim co tworzy umysł kierowany przez ego. Jeśli ego kieruje umysłem to siły stojące za tym jak kieruje oraz świadek tego (poczucie nas) są nierozróżnialne połączone. To jest świadomość ego. Stąd trudno się o tym czasem rozmawia, bo dotykanie tych sił rodzi iluzyjne poczucie dotykania nas. Świadomości dotknąć nie można. I metaforycznie i w przenośni.
Gdy jest rozpoznanie iluzji świadomości ego, wtedy umysł wychodzi spod władzy ego pod władze duszy. To jest ciągle umysł. Lecz na służbie duszy. Dusza to Miłość.
